ΠΕΝΝΕΣ ΑΛ’ ΑΡΑΜΠΙΑΤΑ ΜΕ 2 ΤΥΡΙΑ

Η καταγωγή των ζυμαρικών περιβάλλεται από πολλούς μύθους, καθώς χάνεται στα βάθη των αιώνων. Μπορούμε πάντως να πούμε με σχετική βεβαιότητα πως οι πολιτισμοί που διεκδικούν την πατρότητα είναι 4. Ο Ελληνικός, ο Ιταλικός, ο Κινέζικος και ο Αραβικός.

Για παράδειγμα, ένας μύθος που διαψεύδεται από τα επιστημονικά στοιχεία είναι πως ο Μάρκο Πόλο έφερε τα μακαρόνια από τη Άπω Ανατολή στην Ιταλία, μετά από ταξίδι του τον 13ο αιώνα.Η πρώτη αναφορά ύπαρξης ζυμαρικών φαίνεται να προέρχεται απο την Ελλάδα κατά το 1.000 π.Χ. όπου η λέξη “λάγανον”, που εντοπιζόταν σε κείμενα της εποχής, περιέγραφε την φαρδιά ζύμη απο νερό και αλεύρι την οποία έκοβαν σε λωρίδες όπως γίνεται σήμερα με τη “Ματσάτα” της Φολεγάνδρου. Η ζύμη αυτή, φαίνεται πως πέρασε στην Ιταλία απο Έλληνες εποίκους τον 8ο αιώνα π.Χ. και μετονομάστηκε σε “laganum”.

Από την άλλη πλευρά, αν θεωρήσουμε ζυμαρικά, τις επεξεργασμένες τροφές που είχαν ως βάση τους άλλα δημητριακά, τότε η ιστορία τους ξεκινά πριν πολλά, πολλά χρόνια. Έχουν βρεθεί υπολείμματα τέτοιων τροφών (από κεχρί) στην Κίνα, που χρονολογούνται 4.000 χρόνια πριν.

Παράλληλα είναι βέβαιο πως τόσο οι αρχαίοι Έλληνες όσο και οι Ρωμαίοι κατόπιν, είχαν δικούς τους τύπους ζυμαρικών τους οποίους δημιουργούσαν από διάφορα διαθέσιμα δημητριακά της εποχής τους.

Αν υπάρχει μια λέξη που είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τα ζυμαρικά στην Ελλάδα είναι η ονομασία “μακαρόνια”. Όπως προκύπτει από μελέτη στοιχείων η ονομασία αυτή προέρχεται από την Ελληνική λέξη “μακάρια”. Τα μακάρια ήταν τρόφιμα που παρασκευάζονταν από σιτάρι και συμβόλιζαν την αναγέννηση.

Αναφορές στην ύπαρξη ζυμαρικών υπάρχουν και στον Αραβικό κόσμο. Έχουν βρεθεί για παράδειγμα μεσαιωνικά κείμενα με περιγραφές ενός είδους ζυμαρικών με το όνομα “rhista”. Ωστόσο είναι αμφίβολο αν αυτά τα ζυμαρικά προϋπήρχαν των Ελληνικών.

Το σκληρό σιτάρι (Durum wheat) που χρησιμοποιείται ως επί το πλείστον για τα σύγχρονα μακαρόνια, το έφεραν ως ποικιλία οι Άραβες στη Σικελία κατά τον 9ο αιώνα μ.Χ. Θα μπορούσαμε λοιπόν να πούμε πως και αυτή είναι μια κομβική εξέλιξη για να φτάσουμε στη σύγχρονη γενιά των ζυμαρικών.

Παρότι τα ζυμαρικά χρονολογούνται όπως όλα δείχνουν από τους προ Χριστού αιώνες, η πρώτη ολοκληρωμένη συνταγή ζυμαρικών βρίσκεται σε βιβλίο ενός Ιταλού μάγειρα του 15ου αιώνα. Δεν είναι τυχαίο λοιπόν που τα μακαρόνια αποτελούν το εθνικό φαγητό της Ιταλίας. Είναι άλλωστε η χώρα που τα εξέλιξε και σε εμπορική βάση, κάνοντας τα να γνωρίσουν μεγάλη άνθηση από το 18ο αιώνα μέχρι σήμερα.

http://www.aboutpasta.gr/history.html

 

ΥΛΙΚΑ-ΕΚΤΕΛΕΣΗ(10-12 μερίδες)

 

Penne Arrabiata σημαίνει σε ελεύθερη μετάφραση “θυμωμένες πένες” στα Ιταλικά. Πώς αγριεύουν όμως οι πένες;

Προφανώς με το τσίλι, το κρεμμύδι και το σκόρδο που τις συνοδεύει σε αυτό το κόκκινο, πικάντικο πιάτο.

Αν σας αρέσουν τα καυτερά, αυτόν το συνδυασμό θα τον απολαύσετε.

Εδώ εμείς προσθέσαμε και μπέικον και αποτελειώσαμε το πιάτο με πολύ τυρί

(ένταμ και γκούντα)που τα βάλαμε να λιώσουν στον φούρνο .

1000 γρ πέννες

400 γρ μπέικον

4 μέτρια κρεμμύδια περασμένα στο μούλτι

4-5 σκελίδες σκόρδο περασμένες στο μούλτι

1 κουτί ντοματάκια κονκασέ περασμένα στο μούλτι

2 κουταλιές  της σούπας πελτέ ντομάτας

1 κύβο κότας

1 κουταλιά της σούπας ζάχαρη 

5-6 πιπερίτσες τσίλι ψιλοκομμένες(αν δεν σας αρέσουν τα καυτερά βάλτε την μισή ποσότητα)

800 γρ τυρί Ένταμ σε κύβους

7 μεγάλες φέτες τυρί γκούντα

Βράστε τις πέννες σε άφθονο αλατισμένο νερό μαζί με 2 κουταλιές ηλιέλαιο.

 

Ψιλοκόψτε το μπέικον και βάλτε το σε κατσαρόλα με ελάχιστο λάδι να σωταριστεί ..

Περάστε τα κρεμμύδια και τα σκόρδα από το μούλτι .

Ρίξτε τα μέσα στην κατσαρόλα να σωταριστούν και αυτά.

 

Περάστε τα ντοματάκια από το μούλτι και ψιλοκόψτε τις πιπερίτσες.

 

Ρίξτε τα ντοματάκια στην κατσαρόλα,τον πελτέ, τις πιπερίτσες και  την ζάχαρη ..

Προσθέστε τον κύβο και ανακατέψτε .. 

Αφήστε την σάλτσα να μελώσει  και να πιεί τα υγρά της.

 

Στραγγίξτε τις πέννες και βάλτε τις σε ένα μεγάλο ταψί.

Προθερμάνετε τον φούρνο σας στους 220 βαθμούς.

Ρίξτε την σάλτσα στο ταψί και ανακατέψτε καλά με μια κουτάλα.

Ρίξτε το ένταμ και ανακατέψτε πάλι .

Απλώστε από πάνω τις φέτες του γκούντα και βάλτε το στον φούρνο για περίπου

10-15 λεπτά,για να λιώσουν τα τυριά.

ΩΣ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΦΟΡΑ .. 

ΝΑ ΠΕΡΝΑΤΕ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΓΕΙΡΕΥΕΤΕ ΑΚΟΜΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ!

 

 

 

 

 

(Επιμέλεια – Εκτέλεση συνταγής:Ρένα Κώστογλου)
(Φωτογραφίες :Ρένα Κώστογλου)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

4 Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Captcha Captcha Reload

About Me

Κατάγομαι από την Σάμο. Η οικογένεια μου ήρθαν πρόσφυγες στην Σάμο από το Μποντρούμ της Μικράς Ασίας .. .Γεννήθηκα στην Σάμο αρχές της δεκαετίας του 60 σε ένα σπίτι όπου το καλό φαγητό ήταν λατρεία.

Μπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μου στο e mail μου koykoycook@gmail.com

Read more

Μαγειρέψτε μαζί μας, βήμα-βήμα!!

Cook with us, step by step

FOLLOW US ON