Η γκρίζα γάμπαρη της Αλεξανδρούπολης και του Αμβρακικού. Η ροζ γαρίδα του Θερμαϊκού. Το μικρό, πεντανόστιμο γαριδάκι της Σύμης και του Αιτωλικού. Η πολύτιμη, γλυκιά, κόκκινη γαρίδα, που ψαρεύεται κάτω από τα 600 μ. ….
Στις θάλασσές μας κολυμπάνε πεντανόστιμες γαρίδες και τώρα – περίοδος αλιείας της μηχανότρατας- είναι η εποχή, που τις βρίσκουμε σε αφθονία και καλές τιμές. Μια βόλτα στην κεντρική ψαραγορά θα γκρεμίσει τον τίτλο του “ακριβού εδέσματος”, αφού βρίσκουμεφρέσκιες, ελληνικές από 10-13 ευρώ το κιλό, τιμή που απέχει πολύ από αυτή των συνοικιακών ιχθυοπωλείων. Όσοι καταφεύγουν στιςκατεψυγμένες – που δεν είναι φθηνότερες- ας έχουν υπόψη, ότι η νοστιμιά έχει να κάνει με την προέλευση: αυτές της Αργεντινής θεωρούνται νοστιμότερες. Σε κάθε περίπτωση, δεν αγοράζουμε ποτέ καθαρισμένες και προβρασμένες γαρίδες, που είναι εντελώς άγευστες. Οι τεράστιες τιγρέ γαρίδες, με την αντίστοιχα υψηλή τιμή, δεν είναι ελληνικές -όπως μπορεί να ισχυρίζονται- ούτε ιδιαίτερα νόστιμες.
Η φρέσκια γαρίδα είναι κρουστή, γυαλιστερή, με το κεφάλι να στέκεται γερά πάνω στο σώμα και χωρίς μαύρα σημάδια στη βάση του.
Και για να έρθουμε στον τίτλο του θέματος, η γαρίδα είναι από τα πιο εύκολα και γρήγορα πιάτα, για κάθε περίσταση. Ο χρόνος που απαιτεί, αφορά κυρίως το καθάρισμα, απαραίτητο σε όλες τις συνταγές με σάλτσες ή σωτέ. Αντίθετα, οι γαρίδες βράζονται, ψήνονται στη σχάρα και τηγανίζονται πάντα με το κέλυφος (εκτός από τις τηγανιτές με κουρκούτι). Όταν τις καθαρίζουμε ωμές, κρατάμε τα κεφάλια και τις ουρές, που θα αφήσουν τη νοστιμιά τους στη σάλτσα.
Το ψήσιμο της γαρίδας δεν πρέπει να ξεπερνάει τα ελάχιστα λεπτά, γιατί αν παραψηθεί χάνει τη φινετσάτη νοστιμιά της. Αυτή η ιδιαίτερη νοστιμιά χάνεται, επίσης, κατά πολύ, αν ψηθεί μέσα σε σάλτσα, π.χ. ντομάτας. Σε μια τέτοια συνταγή, θα προσθέσουμε τις γαρίδες τα τελευταία λεπτά. Το συμιακό γαριδάκι οι ντόπιοι το καταναλώνουν ζωντανό, μόλις βγει από τα δίχτυα, παρέα με ούζο…
Οι γαρίδες βράζονται σε νερό αλατισμένο, που κοχλάζει, για 5′-6′, ανάλογα με το μέγεθός τους. Τις τηγανίζουμε σε ελαιόλαδο, κατά προτίμηση, 2′-3′ από κάθε πλευρά και τις σωτάρουμε τον ίδιο χρόνο. Όσο πιο φρέσκια και καλής ποιότητας είναι η γαρίδα μας, τόσο πιο απλό μαγείρεμα απαιτεί. Τη πολύτιμη γεύση μιας ολόφρεσκης γαρίδας θα την απολαύσουμε ιδανικά, αν τη βράσουμε, απλά, για λίγα λεπτά, την καθαρίσουμε, τη ραντίσουμε, χλιαρή, με μερικές σταγόνες αγουρέλαιο και ελάχιστο ανθό αλατιού: η αποθέωση της πεντανόστιμης ελληνικής πρώτης ύλης…
http://www.athinorama.gr/umami/choices/default.aspx?id=2003733&sec=Umamifood
ΥΛΙΚΑ-ΕΚΤΕΛΕΣΗ
1200 γρ μεγάλες καθαρισμένες γαρίδες
1/2 φλιτζανιού βούτυρο η φυτική μαργαρίνη( αν θέλετε να τις κάνετε νηστίσιμες)
μισό ματσάκι μαϊντανό
2 σκελίδες σκόρδο η περισσότερο αν θέλετε
1 σφηνάκι ούζο
Καθαρίστε τις γαρίδες.
Αφήστε μόνο την ουρά τους.
Βάλτε στο μούλτι το βούτυρο, τον μαϊντανό, το σκόρδο και το ούζο.
Χτυπήστε μέχρι να ομογενοποιηθούν και να γίνουν κρέμα.
Αλείψτε με το μισό μείγμα τον πάτο από ένα ταψάκι και βάλτε μέσα τις
γαρίδες.
Βάλτε το άλλο μισό μείγμα πάνω στις γαρίδες .
Ψήστε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 C για περίπου 20 λεπτά
η μέχρι οι γαρίδες να γίνουν ρόζ.
Μην τις αφήσετε παραπάνω γιατί θα <στεγνώσουν>.
Σερβίρονται μαζί με ούζο η λευκό κρασί.
ΩΣ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΦΟΡΑ..
ΝΑ ΠΕΡΝΑΤΕ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΓΕΙΡΕΥΕΤΕ ΑΚΟΜΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ!
(Φωτογραφίες:Ρένα Κώστογλου)
(Επιμέλεια -Εκτέλεση συνταγής:Ρένα Κώστογλου)