Το μπαλέτο (ή μπαλλέτο, αλλά και κλασικός χορός) είναι είδος χορού, με καταγωγή από την Ιταλία του 15ου αιώνα, το οποίο αργότερα εξελίχθηκε στη σκηνική του μορφή, κυρίως στη Γαλλία και τη Ρωσία. Η λέξη balletto προέρχεται από τη ιταλική γλώσσα, στην οποία είναι υποκοριστικό της λέξης ballo (εξ’ού και μπάλος στα ελληνικά), που σημαίνει χορός, και που με τη σειρά της ανάγεται στη λατινική λέξη ballo ή ballare, που σημαίνει χορεύω.Η λατινική αποτελεί παραφθορά του ελληνικού ρήματος βαλλίζω, που έχει ταυτόσημη σημασία.Στην πρώιμη μορφή του απουσίαζε η χρήση σκηνικών και λάμβανε χώρα σε μεγάλες αίθουσες συναθροίσεων, όπου οι θεατές καταλάμβαναν τις θέσεις μπροστά και εκατέροθεν της σκηνής. Έκτοτε έχει εξελιχθεί σε είδος χορού υψηλών τεχνικών απαιτήσεων, με δική του ορολογία και δομική σύσταση. Η μουσική συνοδεία είναι κατά κύριο λόγο από το ρεπερτόριο της κλασικής μουσικής, ενώ πολλοί συνθέτες έχουν γράψει μουσική ειδικά γι’ αυτόν τον σκοπό. Το μπαλέτο διδάσκεται σε σχολές ανά τον κόσμο, σε καθεμία από τις οποίες εναποτίθενται στοιχεία του πολιτισμού και της ιδιοσυγκρασίας του κάθε λαού. Ο χορός αυτός καθεαυτός καθορίζεται στα βήματα και τις κινήσεις του, ως μέρος μιας διεργασίας που ονομάζεται χορογραφία, η οποία με τη σειρά της εκτελείται από επαγγελματίες του χώρου και περιλαμβάνει άλλες μορφές καλλιτεχνικής έκφρασης, όπως την ηθοποιία και τη μιμητική. Θεωρείται μία από τις πλέον υψηλόβαθμες τέχνες, που απαιτεί πολυετή εξάσκηση ώστε να φτάσει κανείς σε επαγγελματικό επίπεδο. Η πιο γνωστή και δημοφιλής απόχρωση του μπαλέτου είναι αυτή που αναπτύχθηκε την εποχή του Ρομαντισμού (το λεγόμενο Ballet blanc =λευκό μπαλέτο), κατά την οποία το βάρος πίπτει στην κορυφαία του χορού (τη λεγόμενη πρίμα μπαλαρίνα), που ως πρωταγωνιστικός ρόλος αποκλείει την ανάδειξη σχεδόν όλων των άλλων· καλείται να εκτελέσει δύσκολες τεχνικές, που περιλαμβάνουν κατακόρυφη κίνηση στηριζόμενη στα δάκτυλα του ποδιού (en pointe), πιρουέτες και λοιπές ακροβατικές κινήσεις δεξιοτεχνίας, ενώ έχει καθιερωθεί η ένδυσή της με τη λεγόμενη γαλλική τουτού (κοντό φόρεμα από λευκό τούλι που αφήνει εκτεθειμένους τους μηρούς και επιτρέπει έτσι την ελευθερία κινήσεων). Η εξέλιξη του μπαλέτου περιλαμβάνει τα είδη του εξπρεσιονιστικού και νεοκλασικού μπαλέτου, αλλά και στοιχεία του σύγχρονου χορού.
Στις απαρχές του μπαλέτου κατά την Ιταλική Αναγέννηση, ο εν λόγω χορός αποτέλεσε χορευτική παράφραση της ξιφασκίας· σύντομα εξήχθη στη γαλλική αυλή της Αικατερίνης των Μεδίκων, ενώ επί Λουδοβίκου ΙΔ΄ τα επί μέρους στοιχεία του καθορίστηκαν από τον Πιέρ Μπωσάν (Pierre Beauchamp). Το 1661 ιδρύεται ο πρώτος χορευτικός θίασος (το λεγόμενο Corps de ballet), το Μπαλέτο της Όπερας των Παρισίων (Ballet de l’Opéra de Paris), ως παράρτημα στη Βασιλική Ακαδημία Χορού(Académie Royale de la Danse)· στην «καθέλκυση» αυτή οφείλεται και η ευρεία χρήση της γαλλικής γλώσσας στο λεξιλόγιο του μπαλέτου. Στον 18ο αιώνα, παρά τις μεταρυθμίσεις του Ζαν-Ζωρζ Νοβέρ, το μπαλέτο εξέπεσε σε παρακμή στη Γαλλία μετα το 1830, ωστόσο συνεχίστηκε στην Ιταλία, τη Ρωσία και τη Δανία. Επιστρέφει στο ευρωπαϊκό προσκήνιο λίγο πριν τον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο, μέσω ενός ρωσικού θιάσου, τα περίφημα πλέον Ρωσικά Μπαλέτα του Σεργκέι Ντιάγκιλεφ· ο εν λόγω θίασος αποτέλεσε καταφύγιο για πολλούς Ρώσους χορευτές, σε μια εποχή που η ανησυχία και η πείνα ήταν σε έξαρση, αποτέλεσμα και της Οκτωβριανής Επανάστασης των Μπολσεβίκων. Μαζί τους μεταλαμπάδευσαν στη Δυτική Ευρώπη τους χορογραφικούς και υφολογικούς νεωτερισμούς, που άνθιζαν άλλοτε υπό τη βασιλεία των Τσάρων.
Τον 20ό αιώνα, το μπαλέτο αποτελεί μείζονα παράγοντα επιροής στο πλαίσιο του σκηνικού χορού γενικότερα, και ταυτόχρονα διευρύνει τα υφολογικά του στοιχεία. Ο Αμερικανός χορογράφος George Balanchine εδραιώνει αυτό που πλέον αναγνωρίζεται ως νεοκλασικό μπαλέτο, ενώ περαιτέρω εξελίξεις περιλαμβάνουν τον σύγχρονο χορό, το μετα-στρουκτουραλιστικό μπαλέτο, όπως κυρίως εκφράζεται μέσα από το έργο του Αμερικανού William Forsythe, ο οποίος εδρεύει στη Γερμανία.
Σήμερα, υπάρχουν τρία διαφορετικά είδη παπούτσια για το μπαλέτο. Το πρώτο είναι οι κλασσικές μπαλαρίνες που είναι απαραίτητες για όλες τις μπαλαρίνες. Στη συνέχεια είναι τα καρακτέρ (charactères) όπου συνήθως τα φορούν οι μπαλαρίνες οι οποίες συμπλήρωσαν τα πρώτα έτη διδασκαλίας και τέλος, είναι τα πουέντ (Pointe) που συνήθως χρησιμοποιούνται σε υψηλότερο επίπεδο διδασκαλίας.
http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CF%80%CE%B1%CE%BB%CE%AD%CF%84%CE%BF
ΥΛΙΚΑ-ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΝΤΕΣΠΑΝΙ
6 αυγά
240 γρ ζάχαρη
140 γρ αλεύρι για όλες τις χρήσεις
100 γρ κόρν φλάουερ
3 βανίλιες + μισό κουταλάκι εσάνς λεμονιού
2 κουταλάκια μπαίκιν πάουντερ
20 γρ κακάο σκόνη κοσκινισμένο
κόκκινο χρώμα ζαχαροπλαστικής
Προθερμαίνουμε τον φούρνο μας στους 180 C.Χτυπάμε στο μίξερ τα αυγά με την ζάχαρη και ρίχνουμε τις βανίλιες και την εσάνς.
Ανακατεύουμε σε ένα μπολ το αλεύρι, το κόρν φλάουερ, το κακάο και το μπαίκιν.
Ρίχνουμε κουταλιά κουταλιά το μείγμα των αλεύρων μέσα στο μίξερ.
Προσθέτουμε το χρώμα ζαχαροπλαστικής.
Βουτυρώνουμε ένα σκεύος (διάμετρο 18 εκ) και το στρώνουμε με χαρτί ψησίματος.
Βουτυρώνουμε και το χαρτί ψησίματος.
Ρίχνουμε μέσα το μείγμα και ψήνουμε για περίπου 45 λεπτά στους 180 βαθμούς.
Το βγάζουμε από τον φούρνο και από το σκεύος και το αφήνουμε να κρυώσει καλά.
Καλύτερα να το φτιάξετε από την προηγούμενη μέρα γιατί θα κοπεί καλύτερα.
Το κόβουμε σε 3 ισοπαχείς φέτες.
ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΤΙΣΜΑ
1 Φάκελος ζελέ φράουλα
1 σφηνάκι λικέρ φράουλα η κεράσι
1 φλυτζανι ζεστό νερό(όχι καυτό)
Διαλύουμε το ζελέ στο ζεστό νερό .
Προσθέτουμε το λικέρ και αφήνουμε να κρυώσει προτού αρχίσουμε να ποτίζουμε το παντεσπάνι μας.
Όπως πάντα το πάνω ( τελευταίο ) παντεσπάνι το αφήνουμε χωρίς να το ποτίσουμε.
ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΕΜΙΣΗ
2 συσκ τυρί Φιλαδέλφεια
2 φλυτζάνια κρέμα γάλακτος 35%
3 κουταλάκια εσάνς λεμονιού
2 φάκελοι γκαρνί γιώτης βανίλια(σκόνη)
ξύσμα από μισό λεμόνι
2 κουταλιές της σούπας χυμό από λεμόνι
Αφήνουμε το τυρί έξω από το ψυγείο για να αποκτήσει θερμοκρασία περιβάλλοντος ..
Το βάζουμε στο μίξερ και το χτυπάμε προσθέτοντας την κρέμα γάλακτος.
Ρίχνουμε μέσα στο μείγμα τα γκαρνί(σκόνη), την εσάνς, το ξύσμα και τον χυμό .
Μόλις ομογενοποιηθούν βάζουμε το μείγμα να σφίξει στο ψυγείο για τουλάχιστον 2 ώρες.
ΤΕΛΙΚΟ ΣΤΑΔΙΟ-ΣΤΗΣΙΜΟ/ΥΛΙΚΑ ΔΙΑΚΟΣΜΗΣΗΣ
φούξια ζαχαρόπαστα
άσπρο γλάσο της Wlton
χρώμα ζαχαροπλαστικής Rose rosado
κορνέ, μύτες κορνέ
Ποτίζουμε το παντεσπάνι μας και στρώνουμε το πρώτο στρώμα κρέμας..
Συνεχίζουμε με το δεύτερο .
Αφήνουμε το τελευταίο παντεσπάνι μας χωρίς να το ποτίσουμε.
Βάζουμε στο κέντρο της τούρτας την κούκλα μας .
Εμείς αφαιρέσαμε τα πόδια της και τα βάλαμε το ένα μπροστά και το άλλο πίσω
σαν να κάνει σπαγγάτο.
Αλείφουμε το πάνω παντεσπάνι με λίγο βουτυρόκρεμα και την τούρτα γύρω γύρω με ένα λεπτό στρώμα γλάσου.
( Για την βουτυροκρεμα : Χτυπάμε μια κουταλιά της σούπας βούτυρο μαζί με μια κουταλιά άχνη και μια βανίλια).
Ανοίγουμε με τον πλάστη μας σε πάγκο με ζάχαρη άχνη την φούξια ζαχαρόπαστα
και κόβουμε ένα κομμάτι για την φούστα της κουκλίτσας μας ..
Με το κορνέ της βάζουμε μια σειρά άσπρο γλάσο και μια σειρά φούξια γλάσο
σαν < φουρό > κάτω από την φούστα με την ζαχαρόπαστα.
Την <ντύνουμε> στο πάνω μέρος με ένα στρώμα από μικρές λευκές ροζέτες από γλάσο.
ΩΣ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΦΟΡΑ..
ΝΑ ΠΕΡΝΑΤΕ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΓΕΙΡΕΥΕΤΕ ΑΚΟΜΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ!
(Επιμέλεια – Εκτέλεση συνταγής:Ρένα Κώστογλου)
(Φωτογραφίες :Στέλιος Μυλιώτης-Ρένα Κώστογλου)