TAΡΤΑΚΙΑ ΚΑΡΔΟΥΛΕΣ ΜΕ ΜΑΡΜΕΛΑΔΑ ΦΡΑΟΥΛΑ

Η ιστορία της μαρμελάδας ξεκινά από την Αρχαία Ελλάδα, ως τρόπος διατήρησης αρχικά των κυδωνιών και στην συνέχεια κι άλλων φρούτων. Οι αρχαίοι Έλληνες διατηρούσαν τα κυδώνια βράζοντάς τα σε χαμηλή φωτιά με μέλι· όταν το μείγμα κρύωνε άρχιζε να πήζει κι έτσι ανακαλύφθηκε η πηκτίνη. Το γλυκό αυτό αποτέλεσμα το ονόμαζαν μελίμηλον. Η παραγωγή της πρώιμης αυτής μαρμελάδας υιοθετήθηκε κι από τους Ρωμαίους, οι οποίοι την ονόμασαν melimelum.
Την πρώτη γραπτή αναφορά στην μαρμελάδα την βρίσκουμε σε ένα Ρωμαϊκό βιβλίο μαγειρικής κι αργότερα στο βιβλίο του αυτοκράτορα του Βυζαντίου Κωνσταντίνου του Προφυρογέννητου “Περί βασιλείου τάξεως”.
Κατά τον Μεσαίωνα η παρασκευή της μαρμελάδας εξελίχθηκε και πήρε την σημερινή της μορφή περί τον 17ο αιώνα. Η λέξη “μαρμελάδα” προέρχεται από την πορτογαλλική λέξη marmelo (= κυδώνι) λόγω του ότι η Πορτογαλλία έχει συνδεθεί στενά με την παραγωγή και την διάδοση της χάριν στα ζαχαρωμένα κυδώνια που εξήγαγε κατά τον 16ο αιώνα στην Αγγλία, την Σκωτία και την Γαλλία.

Οι μαρμελάδες αποτελούν μία από τις κύριες επιλογές μας για πρωινό, κι όχι τυχαία, καθώς έχουν σημαντική διατροφική αξία και συνδέονται με την μεσογειακή φιλοσοφία και διατροφή.

Έχουν μεγάλη περιεκτικότητα σε απλά σάκχαρα, τα οποία απορροφώνται πολύ γρήγορα από τον οργανισμό, ανεβάζοντας έτσι την γλυκόζη του αίματος σε υψηλά επίπεδα μέσα σε ιδιαίτερα μικρό χρονικό διάστημα. Το γεγονός αυτό τις καθιστά μοναδική πηγή παροχής ενέργειας και τις τοποθετεί πολύ ψηλά στις επιλογές μας για το πρωινό γεύμα.

Η περιεκτικότητα των μαρμελάδων σε βιταμίνες ποικίλει ανάλογα με το φρούτο που περιέχουν. Οι φράουλες, π.χ., είναι πολύ πλούσιες σε βιταμίνη C και έχουν αντιοξειδωτική δράση. Τα βερίκοκα είναι πλούσια σε καροτινοειδή (τα καροτινοειδή είναι φυτικές ουσίες που δίνουν στα φρούτα το πορτοκαλί, κόκκινο και κίτρινο χρώμα τους και έχουν αντιοξειδωτική δράση). Τα κεράσια είναι πολύ πλούσια σε βιταμίνη Α.

http://fysiognwsia.blogspot.com/2011/10/blog-post_26.html#ixzz2rnzOP8bJ