Paella (παέγια), η διασημότητα της Ισπανίας !
Η πιο παραδοσιακή γεύση στην ιστορία της ισπανικής κουζίνας. Ένα πιάτο ταπεινής καταγωγής αλλά υψηλού προορισμού καθώς ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του από τις φτωχογειτονιές και τα χωράφια της Βαλένθιας και διαπρέπει στα χέρια διάσημων Ισπανών σεφ. Όταν το ρύζι έφτασε από τους Μαυριτανούς στην Ισπανία πριν από περίπου χίλια χρόνια, η Βαλένθια άρχισε να γίνεται μία από τις σημαντικότερες περιοχές παραγωγής ρυζιού στην Ευρώπη. Οι κάτοικοί της το μαγείρευαν με ότι έβρισκαν μπροστά τους. Βότανα, χόρτα, μπαχαρικά, λαχανικά, σαλιγκάρια, λαγούς ή και κοτόπουλα. Οι φτωχοί αγρότες θεωρούσαν τους εαυτούς τους τυχερούς αν τύχαινε κι έπεφτε στα χέρια τους κάποιο βατράχι για τη ποικιλία της παέγιας.
Αρχικά η ανάγκη και μετά η παράδοση προέβλεπε το μαγείρεμα της παέγιας σε μεγάλα ρηχά τηγάνια με χερούλια. Το σκεύος αυτό ονομάζεται “παεγιέρια” και είναι κάτι σαν “ισπανικό γουόκ”. Είναι δύσκολο να προσδιορίσει κανείς επακριβώς τι περιέχει η παέγια. Τα σίγουρα υλικά είναι το ρύζι, το σαφράν, το ελαιόλαδο, η ντομάτα και το σκόρδο. Από εκεί και πέρα πιάνει δουλειά η φαντασία του μάγειρα. Υπάρχουν διάφορες θεωρίες σχετικά με την καταγωγή του ονόματος. Η ρομαντική εκδοχή θέλει έναν ερωτευμένο νέο να φτιάχνει αυτό το πιάτο για την αγαπημένη του. «Por ella» (για εκείνη, στα ισπανικά). Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι αν και στην Ισπανία, όπως και στην Ελλάδα, οι γυναίκες είναι αυτές που ασχολούνται με το μαγείρεμα, η παρασκευή της παέγιας είναι καθαρά αντρική δουλειά και αυτό έχει τις ρίζες του στους αγρότες που τη μαγείρευαν στα χωράφια.
Μια άλλη εκδοχή λέει ότι η λέξη παέγια προέρχεται από την αραβική λέξη «Baqiyah», που σημαίνει περισσεύματα. Πάλι δηλαδή τονίζεται η ταπεινή κοινωνική της προέλευση. Μια άλλη εκδοχή αναφέρει ότι πήρε το όνομά της από το σιδερένιο σκεύος με τα δύο χερούλια (από τη λατινική patella, που σημαίνει τηγάνι) όπου παραδοσιακά μαγειρεύεται. Είναι ίσως από τις λίγες γεύσεις που συνδυάζουν τον εξωτικό χαρακτήρα τους με τον κοσμοπολίτικο αέρα.
http://gastronomion.blogspot.gr/2014/08/paella.html
ΥΛΙΚΑ-ΕΚΤΕΛΕΣΗ
12 μεγάλες γαρίδες
500 γρ μύδια
400 γρ καλαμαράκια κομμένα σε ροδέλες
1 μικρό χταπόδι
σπορέλαιο η φυτική μαργαρίνη για το σοτάρισμα
2 μεγάλα κρεμμύδια κομμένα σε ροδέλες
3 μεγάλες σκελίδες σκόρδο κομμένες σε φετούλες
1 κόκκινη πιπεριά
1 κίτρινη πιπεριά
1 φλιτζάνι αρακά
1 μέτρια ντομάτα κομμένη σε κύβους
αλάτι και πιπέρι
2 κύβους λαχανικών διαλυμένους σε 2 φλυτζάνια ζεστό νερό
30 γρ κρόκο Κοζάνης σκόνη
1 φλιτζάνι ρύζι μακρύκοκο ( αμερικάνικο)
1 φαρδιά κατσαρόλα που να μπορεί να μπεί στον φούρνο.
Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 200 βαθμούς.
Καθαρίζουμε τις γαρίδες και βάζουμε τα κεφάλια να σωταριστούν στην κατσαρόλα.
(τα κεφάλια δεν τα πετάμε.. Θα μας χρειαστούν στην διακόσμηση)
Βράζουμε το χταπόδι, καθαρίζουμε τα καλαμαράκια και τα μύδια.
Κόβουμε τα καλαμαράκια σε ροδέλες και το χταπόδι σε κομματάκια.
Αφαιρούμε τα κεφάλια από την κατσαρόλα και ρίχνουμε το κρεμμύδι και το σκόρδο
να σωταριστούν στο λάδι.
Προσθέτουμε τις πιπεριές κομμένες σε μπαστούνια.
Ρίχνουμε πρώτα τα καλαμαράκια να σωταριστούν,τα μύδια , το χταπόδι
και τελευταίες τις γαρίδες.
Προσθέτουμε τον αρακά ,την ντομάτα , αλάτι και πιπέρι.
Ρίχνουμε τον ζωμό λαχανικών.
Ρίχνουμε τον κρόκο και ανακατεύουμε.
Προσθέτουμε το ρύζι … Προσθέτουμε λίγο νερό ακόμα αν χρειάζεται
(πρέπει να μισοσκεπάζονται τα θαλασσινά).
Κλείνουμε την κατσαρόλα με το καπάκι ..
Βάζουμε στον φούρνο και ψήνουμε για 30 λεπτά ..
Διακοσμούμε με τα κεφάλια των γαρίδων και σερβίρουμε .
Τώρα το μόνο που χρειάζεστε είναι ένα καλό παγωμένο λευκό κρασί
και ευχάριστη παρέα.
ΩΣ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΦΟΡΑ….
ΝΑ ΠΕΡΝΑΤΕ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΓΕΙΡΕΥΕΤΕ ΑΚΟΜΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ!
(Επιμέλεια – Εκτέλεση συνταγής:Ρένα Κώστογλου)
(Φωτογραφίες :Ρένα Κώστογλου)