Navigation Menu+

ΚΟΥΛΟΥΡΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Posted on Mar 21, 2013 by in Ψωμιά/Τσουρέκια | 0 comments

1103201313159

Θυμάμαι εκείνον τον φούρνο πίσω από την Καμάρα που ξημερώματα περνούσαμε παρέες ξενύχτηδες, νέοι τότε, και παίρναμε κουλούρια κατά δεκάδες σε χαρτοσακκούλες. Απίστευτη γεύση. Και μετά κατηφορίζαμε προς Ναυαρίνο ή Λ. Πύργο, Ντορέ κλπ.Η Θεσσαλονίκη είναι γεμάτη από κουλουρτζήδες. Βρίσκεις ακόμα και απογευματινές ώρες.Το μυστικό της γεύσης του κουλουριού (εκτός από το ψήσιμο και την ζύμη) είναι το σουσάμι.

Το σουσάμι (σήσαμος ο κοινός) είναι μια από τις κρυφές μου αδυναμίες. Το γνώρισα ως παιδί στο χωριό όπου καλλιεργούσαμε και σουσάμι και ήταν δύσκολη δουλειά. Όταν ερχόταν ο καιρός της συγκομιδής μπαίναμε στο χωράφι και το ξεριζώναμε με τα χέρια. Πολύ κουραστική δουλειά. Και για τους μεγάλους και για μας τα παιδάκια τότε. Ακόμα πονάει η μέση μου .Το φτιάναμε λοιπόν δεμάτια, με διατομή περίπου όσο ένα μπουρί σόμπας. Και μετά τα δεμάτια αυτά τα στήναμε όρθια πολλά μαζί, στον ήλιο, σαν κώνους κάπως, “κατσούλες” τα λέγαμε αν θυμάμαι καλά.

Όταν στέγνωναν μετά από εβδομάδες που έμεναν στον ήλιο αυτές οι “κατσούλες”, απλώναμε μουσαμάδες και “τινάζαμε”, δηλαδή κοπανάγαμε τα δεμάτια με ένα ραβδί ώστε να πέσουν τα σπυριά του σουσαμιού. Το κοσκινίζαμε κιόλας βέβαια ώστε να φύγουν τα ξερά κλαδάκια κλπ. (Οι στεγνές κατσούλες κάνουν και για τον φούρνο αλλά τον καίνε πολύ γρήγορα και δεν βγαίνει καλό το ψωμί. Ο φούρνος θέλει αργό ψήσιμο, δηλαδή θέλει “πυρένια”, που είναι το θυμάρι ο θάμνος).

Γινότανε λοιπόν έτσι ένας τεράστιος σωρός από σουσάμι πάνω στην μουσαμαδιά. Εμείς τα παιδάκια όποτε ξεφεύγαμε από την προσοχή κάναμε βούτες στον σωρό αυτό του σουσαμιού, με το στόμα ανοιχτό . Ε, τι εποχές!Έχω να φάω σουσάμι σκέτο χρόνια, από τότε μάλλον, αλλά έχω αδυναμία σε ότι έχει σχέση με το σουσάμι. Κουλούρια, παστέλια και φυσικά ταχίνι. Σκέτο εννοείται. Το ταχίνι άμα το συνηθίσεις την γεύση του μετά δεν μπορείς να συγκρατηθείς, και αν δεν προσέξεις μπορεί από λαιμαργία να φας κι όλο το βάζο .

Πρωινό ή απογευματινό, το κουλούρι αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινής μας διατροφής. Το κουλούρι των παιδικών μας χρόνων, αυτό που δαγκώναμε με λαχτάρα στη βόλτα μας στην παλιά παραλία Θεσσαλονίκης, το βρίσκει κανείς σήμερα σε όλους τους φούρνους και σε μικροπωλητές στους δρόμους.

 Το πρωτογνωρίσαμε από τους πρόσφυγες της Μικράς Ασίας, που υπό διωγμόν κατέφθασαν στην πόλη, φέρνοντας μαζί τους την τέχνη και τη συνήθεια της κατανάλωσής του. Αποτελούσε αγαπημένο σνακ της εποχής, επειδή ήταν φθηνό, εύκολο στη συνταγή του και νόστιμο. Η ονομασία του καθιερώθηκε κυρίως από τους νότιους της Ελλάδας, επειδή κατά το παρελθόν το έβρισκαν μόνο στη Θεσσαλονίκη και ξετρελαίνονταν από τη γεύση του.

Η παλιά Θεσσαλονίκη έσφυζε από κουλουροποιούς, που φρόντιζαν να έχουν γεμάτα τα ράφια τους από το πρωί μέχρι το βράδυ. Η τέχνη αυτή εξαλείφθηκε, όταν όλοι οι φουρνάρηδες σιγά- σιγά τοποθέτησαν στα καταστήματά τους όλων των ειδών τα αρτοποιήματα.

 Θραξ Αναρμόδιος

http://sxoliastesxwrissynora.wordpress.com/2012/09/01/%CE%AD%CE%BD%CE%B1-%CE%BA%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%8D%CF%81%CE%B9-%CE%B8%CE%B5%CF%83%CF%83%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CE%BA%CE%B7%CF%82/

ΥΛΙΚΑ-ΕΚΤΕΛΕΣΗ

1 κιλό  αλεύρι για όλες τις χρήσεις

2 φακελάκια ξερή μαγιά

μισό φλυτζάνι ελαιόλαδο

1 φλυτζάνι λευκό γλυκό κρασί

1 κουταλιά σούπας αλάτι

1 κουταλιά της σούπας  ζάχαρη

2 κουταλιές σούπας ταχίνι

1 ποτήρι χλιαρό νερό(280 γρ ) και λίγο ακόμα αν χρειαστεί

Μπόλικο σουσάμι 

Βάζουμε σε ένα μπώλ το αλεύρι,την ζάχαρη, το αλάτι και την μαγιά..

Ανακατέψτε το μείγμα με ένα κουτάλι .

Κάντε μια λακκούβα στην μέση του αλευριού και ρίξτε μέσα το λάδι και το κρασί.

Ρίξτε το ταχίνι και το νερό..

Αρχίστε το ζύμωμα ..

Ζυμώστε μέχρι να έχετε μια ομοιόμορφη ζύμη .

Σκεπάστε την με μια πετσέτα και τοποθετήστε το μπώλ σε ζεστό μέρος για 1 ώρα για να φουσκώσει .

Μετά το πέρας τής ώρας πιέστε το ζυμάρι να βγάλει τον αέρα του  ..

Κόψτε μικρά κομμάτια ζύμης και πλάστε τα σε κορδόνια.

Ενώστε κάθε κορδόνι . Βουτήξτε τα σε ένα μπώλ με νερό και κατευθείαν σε ένα πιάτο με σουσάμι.

Βάλτε τα σε  ταψί που έχετε στρώσει με χαρτί κουζίνας.

Αφήστε τα στην άκρη για άλλα 30 λεπτά να φουσκώσουν ξανά..

Ψήστε σε προθερμασμένο φούρνο 180 C για 30-35 λεπτά μέχρι να ροδίσει ελαφρά ..

 

Σημείωση : Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε θερμά την Κα Τατιάνα Αρβανίτη

και το Blog της < Η απόλαυση της γεύσης >(http://as-mageirepsoume.blogspot.gr/)

για την παραχώρηση της αρχικής συνταγής ..

Επίσης  ευχαριστούμε την φίλη του Koykoycook Κα Αλέκα Mαρίνη Γκάγκα

για τις πολύτιμες συμβουλές της ..

 

 

ΩΣ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΦΟΡΑ .. 

ΝΑ ΠΕΡΝΑΤΕ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΓΕΙΡΕΥΕΤΕ ΑΚΟΜΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ!

 

 

 

 

 

(Επιμέλεια – Εκτέλεση συνταγής:Ρένα Κώστογλου)
(Φωτογραφίες :Ρένα Κώστογλου)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Captcha Captcha Reload

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>